Toon – wordt ook wel enkelvoudige toon genoemd. Het is een eenvoudig geluid met een sinusvormig verloop en een bepaalde amplitude, fase en frequentie. Een toon kan worden opgewekt met een elektroakoestische generator of een stemvork.
Volgens de akoestiek bestaat elk geluid uit tonen als enkelvoudige geluiden. Samengestelde geluiden, bijvoorbeeld zang of het geluid van muziekinstrumenten, worden juist in tonen ontleed. Geluiden zijn veelvouden van de grondtoon, die in een harmonische reeks zijn gerangschikt. De klankkleur van het gehoorde en voortgebrachte geluid hangt onder meer af van de intensiteit van de enkelvoudige tonen waaruit het bestaat, en van hun frequentiebanden. Tonen liggen binnen het bereik van geluiden die de mens kan horen.
Tonen worden op basis van hun frequentie ingedeeld in:
- bassen (lage tonen van 20 Hz tot 300 Hz);
- middentonen (van 300 Hz tot 3000 Hz);
- sopranen (hoge tonen van 3000 Hz tot 20 kHz).
Voor het beschrijven en systematiseren van tonen wordt ook de amplitude gebruikt, die de luidheid van een toon beïnvloedt. Een enkelvoudige toon wordt ook wel zuivere toon genoemd.
