Muzikale toon – dit is een klank die door de menselijke stem of door een muziekinstrument wordt voortgebracht. Muzikale tonen worden vervolgens ingedeeld in een toonladder. In Europa onderscheiden we maar liefst acht van zulke tonen, waarbij de laatste de eerste herhaalt op het zogeheten octaafinterval. Dat betekent dat de frequentie van de achtste toon precies een octaaf van de eerste verwijderd ligt.
Een octaaf is de reeks tonen binnen een zogeheten “achttal”. In elk octaaf zijn zeven diatonische tonen te onderscheiden, plus één toon die het achttal afsluit en tegelijk de eerste toon van het volgende octaaf is.
Een muzikale toon heeft bepaalde eigenschappen waardoor hij kan worden ingedeeld:
- toonhoogte – deze hangt af van de grondfrequentie en wordt uitgedrukt in hertz. Het menselijk oor kan alleen muzikale tonen horen in het bereik van 16 Hz tot 20 kHz. Een groot orgel kan zo’n breed bereik aan tonen voortbrengen. Meestal beperkt een muzikale toon zich tot een kleiner bereik in hertz;
- toonduur – dit is de tijd gedurende welke een muziekinstrument een bepaalde toon voortbrengt. Deze hangt grotendeels af van de manier waarop de muzikant het instrument bespeelt;
- luidheid – deze wordt bepaald door de amplitude van de luchttrillingen die het geluid overbrengen;
- klankkleur – deze hangt af van de frequentie en het aantal componenten van de toon.
