Lage tonen – lage tonen worden ook wel bassen genoemd. Hun frequentie ligt tussen 20 Hz en 300 Hz. Ze behoren tot de uiterste (lage) geluiden die voor de mens hoorbaar zijn.
Een bas is een enkelvoudige toon met een sinusvormig karakter. Hij heeft een nauwkeurig bepaalde, lage frequentie en daarnaast een fase en een amplitude. Bassen kunnen kunstmatig worden opgewekt met een elektroakoestische generator of een stemvork. Lage tonen maken deel uit van de harmonische component en vormen samengestelde geluiden. De klankkleur en de kwaliteit van het geluid hangen onder meer af van de intensiteit, de frequentie en de ruimte waarin het zich verspreidt.
Tonen met een frequentie onder de grens van 20 Hz zijn te laag om voor de mens hoorbaar te zijn en worden tot infrageluid gerekend. Een doordacht beheer van de ruimteakoestiek is van cruciaal belang voor het bereiken van lage tonen. Dat kan lastig zijn in kleine ruimtes, waar het geluid vele malen tegen de wanden weerkaatst. In dat geval is het verstandig om akoestische elementen te gebruiken.
Bas is ook de laagste mannelijke solostem.
