Geluidsgolf (akoestische golf) – een geluidsgolf, ook wel akoestische golf genoemd, is een soort verstoring. Deze ontstaat doordat energie wordt overgedragen via trillende deeltjes, die daarbij echter niet van plaats veranderen en zich niet verplaatsen. De trillende deeltjes worden in dit geval een elastisch medium genoemd. Door de trillingen ontstaan kortstondige en dynamische veranderingen in dichtheid en druk, die vervolgens kunnen worden beschreven als geluidsdruk en uitgedrukt in decibel. Zo ontstaan geluiden die vervolgens door mensen worden gehoord.
Akoestische golven kunnen onder meer worden ingedeeld naar hun frequentie:
- infrageluidsgolven – onder 16 Hz;
- geluidsgolven (hoorbaar voor het menselijk oor) – van 16 Hz tot 20 kHz;
- ultrageluidsgolven – boven 20 kHz;
- hypergeluidsgolven – boven 1010 Hz.
Geluidsgolven kunnen verschillen in lengte en vorm. Qua vorm worden vlakke, cilindrische en bolvormige golven onderscheiden.
Geluidsgolven worden ook ingedeeld naar hun spectrum. Er worden discrete en continue spectra onderscheiden.
Discrete spectra:
– enkelvoudig (met een bepaalde frequentie)
– harmonisch (met veel tonen en periodiek; hiertoe behoren onder meer muziek en zang)
Continue spectra:
– ruis (geluiden met een evenwichtig hoorbaarheidsbereik)
– lawaai (geluiden met een overmatige hoorbare intensiteit).
