Geluidsintensiteit – de intensiteit van een geluidsgolf is een maat voor de energie ervan. Ze is gelijk aan de gemiddelde waarde van de akoestische energie die per seconde als stroom door een oppervlak van 1 m² gaat. Voor een juiste meting is het belangrijk dat het oppervlak loodrecht op de voortplantingsrichting van de geluidsgolf staat.

De eenheid van geluidsintensiteit in het SI-stelsel is W/m², oftewel watt per vierkante meter.

Er bestaat een minimale geluidsintensiteit die voor de mens hoorbaar is. Die bedraagt 10-12 W/m2. Als een geluid een lagere intensiteit heeft, is het automatisch te zacht om door het menselijk oor te worden waargenomen. Anderzijds hebben we, wanneer de waarde van de waargenomen geluidsgolf 1 W/m2 overschrijdt, te maken met de pijngrens. Zo’n intensiteit is te sterk voor ons oor, dat in plaats van geluiden te onderscheiden, met pijn begint te reageren.

Hieronder staan de formules voor het berekenen van de intensiteit van een geluidsgolf:

I = W / t x S

I = P / S

waarbij:

I – intensiteit van de geluidsgolf in W/m2
t – tijd in seconden
S – oppervlakte in m2
P – vermogen van de geluidsgolf, uitgedrukt in watt (W).